Skip to main content

Posts

Showing posts from 2009

සමු ගත් පෙම්වතිය

මගේ ජීවිතයට එකම එළිය වූයේ නුඹමය. මනු දම් නොහඳුනනා ලෝකයක මනු දමෙහි අරුම කියා දුන්නේත් නුඹමය. හදවතේ ගඹුරුම තැන දක්වා ගමන් කර කිසිවෙකුට හැඳිනිය නොහැකි වූ මා හඳුනා ගත්තේත් ඔබමය. මගේ දිවියට කඳුළත්, අඳුරත්, පාළුවත්, ඉතිරි කර සැඟව ගියෙත් නුඹමය.
කෙත් වතු අතරින් මීදුම නැගිලා
තුෂාර බිඳු මත හිරු රැස් වැටිලා
දිලිසෙන කොළ පැහැ තණ පත් අතරින්
රුවක් පෙනෙයි නෙතු ඉම ඇඳිලා



සඳ නැති අහසක තනි තරුවක් සේ
නිසල රැයේ අඳුරට මුසු වී
බලා හිඳිනවා වාගෙ දැනෙනවා
තරු නෙතු දල්වා එහා ලොවින්

අඳුරු දිවි ගමන එළිය කරන්නට
දැල්වු පහන රහසෙම නිවුනා
දැල්වී තිබෙනා පහන් ඇතත් අද
මුළු ලොව ගණ අඳුරින් වැසුනා

(1999)

රතු සඳ මඬල

“පලයන් යන්න . . උඹ අදත් ආව ද?”


‍ජ්‍යෝතිෂවේදියාගේ සහකරු කාන්තාවකට ගෝරනාඩු කරනු දැකීමි. මමත් මගේ මිත්‍රයාත් ගෙදරට හොර රහසෙන්ම මෙහි පැමිණියේ මගේ මිතුරාගේ වුවමනාවටය. කාර්යාලයේ වැඩ කරන කෙල්ලක සමග හාද වී සිටින ඔහුගේ පෙම් පුවත නිවෙස් වලට හොරා දැන් දෙවසකට වඩා කාලයක් දිව ගොස් ඇත. 21 වන සියවසට අප පා තැබුවද අප මනස් තුල මුල් බැස ගත් ඇතම් මිත්‍යාවන් බැහැර කිරීමට අප අසමත් වීමු. චතුරගේ මව්පියන්ට සිදු වී තිබුනේත් එයමය. කෙන්ද්‍ර නොගැලපෙන විවාහයකට ඔවුන් කොහොමටවත් අකැමැති බව චතුරට කියා ඇත්තේ මීට වසර කිහිපයකටම කලිනි. මා සමග චතුර මේ සිද්ධිය විස්තර කලේ සතියකට පමණ පෙරය. හොරෙන්ම පොරොන්දම් ගලපා බලා ගැන්මට මම ඔහුට යෝජනා කලේ හරි කේන්දරය නොගැලපෙන්නේ නම් හොර එකක් හෝ හදා ගැන්මට එවිට ඉඩ ප්‍රස්තාව ඇති නිසාය. ජ්‍යෝතිෂවේදියාගේ කාර්යාලය ඉදිරිපිට සිටි පුටු වල ඉඳගෙන සිටි අපේ මනෝ දැහැන බිඳ වූ සිද්ධිය කුමක්දැයි බලා ගැන්මට පුටුව රත්කරමින් සිටි අපට ඇති වුයේ බලවත් ආශාවකි. කාර්යාලයේ සහකරුවාට හෙමින්ම කිට්ටු කල අපි ඔහුව කතාවකට ඇද ගත්තේ මේ ගැන දැන ගැන්මටය.


"අයියේ මොකද මෙතන අවුල?"
"ආ මහත්තයා, ඒ පිස්සියෙක් නෙ. හැමද…

සඳ මඬල

සඳ මඬල
බලා සිටි
නුඹ මා එක්ව සවුදිය පිරූ
පතුරලා ගී නද
වපුරලා සිනා කැල්මන්

සඳ මඬල
බලා සිටි
ඇගේ අත ගෙන සිප ගත්
ඔලිඳ ගස් හෙවණේ
පෙමින් බැඳි

සඳ මඩල
බලා සිටි
වෙන්ව යනු අපි සැම
ජීවිතේ දොරටු
විවර කර ගෙන

සඳ මඩල
නැත නුඹ අද
තනිව සිටිනා
මේ යාමයේ
මගේ තනියට

වසන්තය ඇවිදින් ගියා

සුහදිනියනි නැතිදෝ දන්නේ
වසන්තය ඇවිදින් ගියා
මල් යාය බමර ගුමුවෙන් වසා
වසන්තය ඇවිදින් ගියා


ලෙන්ගතු තෙපුලින් ළංව සිටි නිසා
කොවුල් කැල යනු නොදිටිමු
පිපුණු මල් වල නටු පමණි අද
වසන්තය ඇවිදින් ගියා


ශිල්ප පිරුවට ගතෙහි දවටා
කාසි පොදි ලුහුබැඳි සමේ
සොඳුරු තෝතැනි වියළිලා ඇත
වසන්තය ඇවිදින් ගියා


නුරාවේ මල් පරවෙලා ඇත
සෙනෙහසේ අඩුවක් නැතත්
කාලයේ වැලි තලා මතුයෙහි
වසන්තය ඇවිදින් ගියා

මතක සුවඳ

සඳ නිහඬ තරු නිහඬ රැහැයියන් නිදි කිරන
මැදියමේ සීතලෙන් මේ පාලු කුටිය තුළ
සිහිනයේ සිත්තම්ව ඇස් පියන් මතට එන
රෑ යමේ තුන් යමේ කඩුපුලේ සුවඳ සේ
සිහිනයේ ගල්වලා ඒ සුවඳ තව දැනේ
කුරු බිලිය තුළින් විත් හොර රහසෙ සිත් ඉමට
සැතපෙන්න සයනයෙහි සිතුවිලින් අතුළ විට
හෙට උදේ හිරු නැගී කොඳ කැකුළු පරව යයි
සිහිනයේ සරමින් ම දෙන්න මට තුටුවන්න
පෙණ දමන මධුවිතක ගල්වලා සිතට එන
මතකයන් සමුදාය වියළිලා ගියත් අද
දිගු නිහඬ කල් ගෙවා කතරකට වසින ලෙස
අමතකවු මතකයක් සිත් ඉමට පැමිණ ඇත

රතු රෝස

රතු රෝස දියවී බිම වැටී
හිරු සඳු ද සැඟවී අඳුරු වී
කළු මේඝ තිරයෙන් නුබ වැසී
වැසි ඒවි වේගෙන් ඇදී


ඇස ගාව පිපිලා රත් කුසුම්
හද ගාව රැඳිලා සුවඳකින්
සිටි කාලෙ කිමදෝ නිම වුණේ
මල් නටුව පඳුරෙන් මිදේ


මතු ඈත දවසක අප යළිත්
හමු වේවි නැවතත් අහඹුවෙන්
පරවූ අපේ ඒ පෙම් කුසුම්
සැනසේවි නටඹුන් බලා

කඳුළු බින්දුව

මෙන්න කඳුළු බින්දුවක් . . .
මොන ඇහැකින් වැටුන ද?
සිංහල ද, දෙමළ ද, නැත්නම් මුස්ලිම් ද?
හිත පාරා රිදුම් දෙද්දි
හඬනා ඇසකින් වැටුන ද මන්දා . . .
පැතූ පැතුම් සඵල වෙලා
සිනා වෙද්දි සිත පුරවන්
සතුටට වැටුණ ද මන්දා . . .
යුද්දෙට ගිය සිය සැමියා
සීල් කරපු පෙට්ටියකින්
ගෙදරට ගේනා වෙලාවෙ
ඇගේ ඇසින් වැටුණ ද මන්දා . . .
සල්ලි ගරන උපායකට
අනුන්ගෙ දුක උකස් කරන
ඩොලර් කාක්කෙකුගෙ ඇසින්
කිඹුල් කඳුළු බිඳු විලසට
වැටුණද මන්දා . . .

වවුල්ලු

එල්ලිලා අතු අගෙක
පාද ඇත උඩ අතට
හිස බිමට වූ බැවින
මොළය ඇත හිස තුළම . . . !
රැහැන් අතරෙහි වැදී
මියෙන මුත් සැර වැදී
නොදනිමු ය අප වරද
පය ගසනු තැන් නොහී . . .
උඩු වියන් පාවඩය
කොන්ක්‍රීට් මුතු කුඩය
අතර පියඹා යමු ද
සොයා අර සඳ මඬල . . .
දිවා කල ගස් සෙවණ
රෑ කලෙහි සඳ එළිය
දුටුවෙමු අඳුරෙහි එළිය
නොදැක එළියෙහි අඳුර . . !

නුඹට

නිමල දිය දහර වන් සෙනෙහස සිතේ දරා
කොමල තෙපුල වත නිලුපුල ඇඳේ නුරා
එමල නෙලිමි කටු නැත නටු අගෙහි පුරා
අමිල තිලිණයක සොඳුරිය සඳයි සරා


සොඳුරු සිහිනයකි ගෙවෙනා කල දවස
පඳුරු ලලා වැවෙනා සෙනෙයෙහි නිවස
අඳුරු සෙවණැලිත් පලවා හැර සවස
කඳුරු දිය සොයමු නිවනට පෙම් පවස


ලවන් මතෙහි ගලනා ඒ කඳුළු කැට
පවන් සලා පිස ලන්නෙමි දිනෙක හෙට
සවන් පුරා දොඩනා බස් ගැටෙන විට
ගුවන් ගැබට පියඹන්නට හිතයි මට

බුරුත ගස හා සුනබ වත

පන්සියක් වසර වූ
තෙදවත්ව නැඟී සිටි
විහිදනා අතුපතර
සෙවණ දෙන බොහො දෙනට
බලනු මැන බුරුත ගස
පනස් වසර වූ
තෙදවත්ව නැඟී සිටි
කඳ මහත බඩ මහත
බඩේ රැළි බෙල්ලට
බලනු මැන සුනබ තෙම
පැමිණ සැප රිය අරා
බුරුත ගස සමීපෙට
දෙකකුලින් යන සුනබයා
කීය, ”හ්ම් . . .“
චේන් කියතේ මහ හඬ
නැගෙන පොරෝ හඬ
මුසු වෙච්ච විලාපය
සියොත් කැළ, වඳුරු මුළ
පැන දුවයි තුරු හිසට
අවසන . . .
ඇද වැටිණි මහ හඬ නඟා
තුරු රජුන්
යුගයක අවසානය
සුනබ තෙම හිනැහිණිය
“හහ්, හහ්, හා . . .“

අප

සඳ පහන සේ දිලී හිනැහියන්
මහ වැස්ස ඇද හැලී ගිය සැණින්
කොවුල් නද වී ගීත ගයාපන්
සැඩ සුළඟ නිසල වී ගිය සැණින්


සඳ හිරු තරු කැට නොපෙනෙන වන ගැබ
සිටියාට නොදැණුනා පාළුවක්
ඔබත් මා ළංව ඇති කටුක වූ මනු පුරේ
සොයමි හුරු පුරුදු වූ මාවතක්


ඇළ දොල පාමුල ගැයෙනා කවියකි
අප හද මල් තුල රැඳෙනා සෙනෙහස
කුණාටු සුළඟට මොර ගෙඩි වැස්සට
දිය කළ හැකි වෙද හද රැඳි එ සුවඳ

වසන්තය ගියා . . . ඒත් . . .

අඩ සඳ හිනැහලා අප දෙස හොරැහින් බැලුවා
තණ පත් ලපළු තුරු සුළඟට නැළැවෙනවා
රෝස මල් පෙති මතින් පිණි බිඳු විසිරෙනවා
ඒත් නගේ ටිකකින් හිරු පායනවා


බටිති මලිති රස ගීයෙන් ඔද වැඩුණු
අමතක කරයි ගත සිත දාහෙන් මැඩුණු
ඒ ගී අතර සරමින් සෙනෙහෙන් බැඳුණු
දැහැන බිඳුණි වාහනයෙන් දුම් දැමුණු


ලස්සන මල් බලා දෙන්නට ලං වී හාදු
බමරුන් කර ගනී උන් හට අරියාදු
මලට ලංව බැලු විට නුවණැස පෑදූ
මල කඳුලැස්ස අමතක කරපන් හාදු


වසත් සමය කාලය වෙයි හරි අගනා
සමහර විටෙක වැසි වැස පොළොවම තෙමනා
ඉක්ම ගිය සමය ගැන දැන් සිත නොතවා
ගිම්හානය ඇවිත් දොර අබියස හිඳියි බලා

සඳවත

සඳවත පවා වැසිලා ඇත දූවිල්ලෙන්
හදවත නමුදු නැලැවී යයි ඕවිල්ලෙන්
සවනත වැටෙන කුරවී ගී වැලැපිල්ලෙන්
පදරුත් සොයමි ඔබ කඳුලැලි ගඟුලැල්ලෙන්

කාලය

හිරු සඳුට හොර රහසෙ බැන්ද පෙම් දම් පරවී
තරු කැකුලු කොඳ කැකුලු විලසින්ම බිම වැටී
අතීතයෙ එක් දිනෙක තුරුලු වී සිනාසී
ලී බංකු පොතු හැලෙයි සැඩ කිරණ වදිද්දී


මල් උයනෙ තෝතැන්නෙ පොඩි මාලු මියදිලා
නිල් නෙළුම් කෙකටියා ගිල ගත්තු බෙරෙලියා
උයන්තෙර තුරු ගොමුවෙ කුරුළු ගී වියකිලා
නුඹත් මා යන දෙදෙන වෙන්ව ගිය දුක නිසා

මල්

හරි උසින් නුඹ පිපී
නෙළන්නට බැරි බැවින
ලස්සනයි නුඹ ඉතින
නෙලූ මල් පරදවන
නෙළන්නට බැරි නිසා
පර නොවෙයි විගසකින
නෙලූ මල් වාගේ
දමා ඇති බඳුනේ
නෙලූ මල් සැමදාම
සිතේ පිපිලා රුවට
නෙලාගත් දෑත හිමි
පර නොවෙයි කිසි දිනෙක
වනේ පිපි මල් ලෙසින

වෙනස

පොල් කොළේ
තල් කොළේ
ඉරටු හැඳිනිය හැකිය
තල් අළුත්
පොල් අළුත්
කෙලෙස හැඳිනිය හැකි ද?

චීන ඌරා

“පෝලිම් පනින්නේ නැතුව ඉවසලා ඉන්නවා” ඇමතිතුමා ගේ ආරක්ෂකයා රැකියා බලාපොරොත්තුවෙන් පැමිණි පිරිසට කෑ ගැසීය. ”ගන්නෙ එක්කෙනානෙ” සාලින්ද සිටියේ පෝලිමේ විසි වැනියාට ය. වේලාව එකොළහ ද පසු වී ඇත. සම්මුබ පරීක්ෂණය පටන් ගන්නා බැව් කියා තිබුණේ අටයි තිහට වුවත් ඇමැතිතුමා ඇතුළු පිරිස පැමිණයේ මොහොතකට කලිනි. “හරි . . . පළමුවෙනියා ඇතුළට එනව” දොරටුව අසළින් විධානයක් නිකුත් කෙරිණ. පළමුවැනියා ඇතුළු විය.
සංස්කෘතික හා කලා කටයුතු පිළිබඳ ඇමතිතුමා ගේ උපදේශකයකු ගේ තනතුරට පත් කරගැනීමට අයැදුම් පත් කැඳවා තිබූ දැන්වීම සාලින්ද දුටුවේ සතියකට පෙරය. කලා උපාධිධරයකු වූ සාලින්ද සිරිපුර සිට පැමිණයේ රැකියාවක් සඳහා වූ අවසාන බලාපොරොත්තුවත් සමග ය. මෙවර රැකියාවක් නොලැබුණොත් තම මිය ගිය පියා විසින් කරන ලද සිල්ලර කඩය නැවත පටන් ගැනීමට ඔහු අදහස් කරගෙන තිබිණි.
 “මේ මිනිහා විනාශ වෙන්න යනවා” ගෝර්කි කීය. “මිනිහා යන්නේ අන්තිම නරක තැනකට,  ම් . . . බලමු . . . අන්තිම නරක තැනකට” “අපි මිනිහට අවස්ථාවක් දෙමු” මෙවර කීවේ ශේක්ස්පියර් ය. “මේ වගේ මිනිස්සු තමයි ඉතිහාසය වෙනස් කරන්නෙ” “අනික් කට්ටිය මොකද කියන්නෙ?” ඔහු නැවත ඇසීය. “අවස්ථාවක් දෙමු” එක් හඬින් ඔවුහු කි…

කල්හාර

"යුෂ්මතා ට මේ සම්බන්ධයෙන් කියන්නට ඇත්තේ කුමක් ද? වැරදිකරු ද, නිවැරදිකරු ද?” “වැරදිකරු” “මේ වරද සඳහා මරණ දඬුවම ලබා දිය හැකි බව යුෂ්මතා දන්නවා ද?” “දන්නවා ස්වාමීනි. නමුත් මා මරන්නට බැහැ” මොහොතකට උසාවිය ගල් ගැසී ගියේය. “යුෂ්මතා තම ප්‍රකාශය පැහැදිලි කළ යුතුය” “ස්වාමීනි මිය යන්නේ මා සිරුර පමණයි. අනෙක් කොටස් දැනටම මිය ගිහින්“ මෙවර වඩාත් දිගු කලෙකට උසාවිය ගල් ගැසී ගියේය. 
කල්හාර නිමලසිංහ යන නම ඇසූවන් බියෙන් තැති ගන්වන නමක් බවට පත් වූයේ පසුගිය වසර දහය තුළය. බිය යන්නා වු වචනය නොහඳුනන, කපටි නුවණැති, එතෙක් මෙතෙක් මෙරට සිටි දරුණුතම මිනී මරුවා කල්හාර ය. ගිනි අවියෙහි හුරුව, බලවත් සිරුර එමෙන් ම වැදගත් මහත්මයකු ගේ පෙනුම ද ඔහු ට තිබිණ. උසාවියේ දී ත්, වෛද්‍ය පරීක්ෂණයේ දී ත් ඔහු හා කථා කරන්නට මට හැකි විය. තියුණු සැතක් වැනි බුද්ධියක් ද, ඔහු සතු බැව් මට තේරුම් ගියේ එවිට ය. මෙතරම් බුද්ධිමත් මිනිසකු දරුණු අපරාධකාරයකු වන්නේ කෙසේ ද? නිමල දිය දහරක් වන් මේ මිනිසා, නියම් ගම් දෙගොඩ තලා යන ගං වතුරක් බවට පත් වූයේ කෙසේ ද? එය මට කිසි දිනෙක දැන ගත හැකි නොවනු ඇත. තමන් ට අනිවාර්යෙන්ම මරණ දඬුවම හිමි වන බව ඔහු දැන සිටියේ නඩ…

උකුණන්

ඒයි බලාපන් . . .
මම ඉන්නෙ කොච්චර උඩ ද?
මගේ ඔළුවේ උකුණෙක්
කීය මා ප්‍රේමිය හිස වු
උකුණකුට .

පතිවත

මිහි මතෙන් වඳව ගිය
සැම දාම සොයා යන
යහන මත සිඳී යන
අරුම පුදුම විජ්ජාව

රාත්රිය

සුන්දර රාත්‍රියකි මනරම්
යළි නොඑන ගෙවී යන
තරිඳු කිරණත් හෙමින් ඇවිදින්
කවුළු දොර අස්සෙන්
යහනතේ හිස මතට වැටිලා
සුමුදු එළියෙන් මුව පෙනෙයි
ලංව වෙළිලා දෑත් පටලා
මුවෙහි උණුසුම සොයා යයි
තිසර තුඩු හිස ඔසවලා විත්
ඇඟිලි තුඩු මත තුඩු දෙවයි
රැහැයි නාදෙත් නිසල වී ගොස්
හදවතේ හඬ සවන පතුරයි
එපා රිවිඳුනි නැගී එන්නට
සොඳුරු රාත්‍රිය ගෙවී යයි

නගරය

කහ ඉරි හැකිලී දියවූ මාවත
පැළුණු වලා වියනට ඉහළින්
දිලෙනා සැඩ හිරු රැසින් තැවෙද්දී
රෝස මල් යහන් කොතැන සැදේවි ද
සිමෙන්තියෙන් කල මල් පිපුණාවේ


පවනක් නොහමන මහ නගරය මැද
කළු දුම් රොටු විත් පෙණහැලි හිර කර
දමනා වේලෙක හුස්ම පොද සොයා
පලා යන්ට වන වදුළු තියේවිද
කුළුණු සෙවණ යට සිසිල සදාවා


වසන්තයට පීදිලා නටා එන
එරබදු මල් වැල් කොහේ සොයන්න ද
කොවුල් ගීත හඬ වදුළු පුරාවට
පිළි රැවු පතුරා කෙදින ඇසේවි ද
කාක නාදයෙන් කන් පිරුණාවේ

ඇරැඹුම

අඳුරු හද ගැබ තුළින්
නැගී ගිනි පුපුරක් ව
නාඹ තල් කඳන් සා
වී දිලෙන මහ කල එළිය
ගොර අඳුර රජ කරපු
පහන් ටැඹ පාමුලට
තෙරපෙමින් ගලා එයි
සොමි සඳේ රැස් දහර
සඳ නොමැති ගණ රැයට
කොඳ කැකුළු මැලවෙමින
අවදි වෙයි මහනෙලක්
උදා රිවි රැස් යටින
ගිනි වදින හිරු සෙවණ
වියලි ගිය හද ඉමට
වලාහක පැමිණ ඇත
සෙනෙහසේ වැසි රැගෙන

නොදැනුම

වලාකූළු වියන අතරින් හිරු මල හිනැහෙයි
තම මොහොතින් වැසි දහරක් බිමට ඇද හැලෙයි
මන්දාරම් අඳුර මැදින් සිහිල් සුළං එයි
නුඹත් ඉතින් සමහර විට අහස වගෙ තමයි


ගස් වැල් මල් කැකුළු මතින මද නල දිව එයි
දාහෙන පීඩිත කරවා සුළං නිසල වෙයි
සුළි සුළඟක් වී අවුදින් මහ ගස් උදුරයි
නුඹත් ඉතින් සමහර විට සුළඟ වගෙ තමයි


පද පේළිය කියනා විට හද මල වැලපෙයි
ඒ එක්කම නැවත වරක් හදවත සනසයි
මදහස දනවන පේළිත් ඒ අතරට එයි
නුඹත් ඉතින් තේරුම් නැති කවියක් ම තමයි

වියැකී ගිය වසත් සමය

හන්තානේ කඳු මුදුනට පුර හඳ පායන වෙලේක
සඳ එළියෙන් කඳු නැහැවෙන අයුරු මහට නුඹ කියන්න
කඳු පිස ගෙන හමනා නල සිහිලෙන් සිත සනසා ගෙන
මා හා පිය මං කර ගිය මාවත මතක ද කියන්න


මහවැලියේ ගං දෑලේ තුරු වදුලුත් තව එලෙස ද
ඔය දෑසට එබී බලන් කියු ප්‍රේම ගී මතක ද
දෑත දෑත පටලාගෙන දුනු පාලම මත සිට ගෙන
මහවැලි දිය සමග ඇදෙන මල් පෙති ගැන්නා මතක ද


මල් යායේ පෙම් පහයේ නෙක පැහැයන් සිත දරාන
අඩ අඳුරේ ගීත ගැයෙන වළ මතක ද මට කියන්න
හිමිදිරියේ ජනේරුවේ නැගි මිහිදුම් සළු වගේ ම
හන්තානේ වසත් සමය වියැකී ගිය හැටි කියන්න
(1999)

පමා වී ආ වසන්තය

පාට පාට කොළ පිරී
බිම සරසන හේමන්ත යාමේ
කොළ හැලූනු මහ ගහක
සෙවනේ පිපී හිනැහෙන
බිම් මලක් හමු විය
පමා වූ වසන්තෙට පිපුනු

නව වසරකට පෙර

නව වසරකට පෙර මම ද නව යොවුන් තරුණයකු වීමි. මේ වනාහි හදිසියේ නෙත් ගැටී, හදිසියේ ඇරඹී, හදිසියේ වැඩී, හදිසියේ ම මිය ගිය මගේ කුළුඳුල් පෙම් කතාව යි. ගතින් තරුණ වුව සිතින් මා මහළු කල ඒ දෛවයේ සැමිටි පහරෙහි කතාවයි.


හිරු දෙවිඳු මහ වැරින් පායලා හිස මතින්
පුංචි පාන් බාගෙ බස් රියෙක හිර වෙලා
හමු වුණා අප දෑස පිරු පෙරුම් සපුරලා


ගිනි ගහන මද්දහනෙ වියළි සුළඟට හැරී
සිසිල් වූ අප හදෙහි පෙම් කවක් පද බැඳී
තනු සදා කොවුල් පෙළ තුරු මුදුනෙ හඬ නැගී


හිරු බසින රතු පාට පෑළ දිග ආකහේ
වෙරළ ඉම තනිවෙලා දෑස් තරු දිලී ඒ
සිප ගත්තු උණුසුමක් මෙදින වුව තව තියේ


මඳ සිසිල ගලා යන ඉල් මහෙක අටවකට
ආකහේ දිලී ගිය නෙක පැහැති තරු කැලට
ඇසුනා ද අප ගැයූ පෙම් ගීත එක්ව සිට


මුළු ලොවම නිදි වැදුණු සඳ මියෙන රුදු රෑක
වෙන් වෙලා මුළු ලොවින් ඔබ පාව ගිය ඈත
තනිව මා රුදු ලොවෙහි සදාකල් අමාවක

ඉකිබිඳුම

බොහෝ දෙන නෙත් හෙලා බලා හිඳිනා ලොවේ
හඬන්නට බැරිය මට උන් පැතුම් සුන්ව යේ
කඳුළු හංගා ඇසෙහි ඉවත බැලුමුත් රැයේ
තනිව හිඳිනා පැයෙහි ඒ කඳුළු වැල් නැගේ


බොහෝ බර දෙවුර මත වෙලා ඇත සිත ගිලන්
පැතුම් මල් පරවෙලා දුඹුරු පැහැ වී ගිහින්
අස්වැසිලි ලද සැණින් අතීතෙට පාවෙමින්
පැතුම් සුවඳෙහි අරුම විඳිමි පෑරුණු සිතින්


ගතෙහි වණ සුව වුනත් සිතෙහි වණ තව තියේ
නුඹ පහස නැති බැවින සිත් සොවින් තැවී යේ
අන් අතක නුඹ වෙළි රන් මුදුව පැළඳි යේ
වෛර නොකරමි ඉතින් තුටින් ඉන් නංගියේ

පාළුව

හිරු නොමැත - සඳු නොමැත
සුවහසක් තරු නොමැත
තනිව ගොස් අහස් ගැබ
පාළුවෙන් පිරැවිලා  
හිරු කිරණ - සඳ කිරණ
දස දහස් තරු කැකුළු
රැගෙන ඒවි ද ඒ අහස
කැල්මෙන් පුරවලා . . . .

වැසි නොමැත - ගං නොමැත
පිණි බිඳක් හෝ නොමැත
වියැළිලා පොළෝ තල
ඉරි තැලී පැලී ගොස්
වැසි පොදක් - ගං දියක්
රැගෙන ඒවි ද එබිම
නිල්ලෙන් පුරවලා . . . .

මල් නොමැත - රොන් නොමැත
හැළුණු පෙති හෝ නොමැත
පාළුවී සල් ගසම
මල් හැලී කොළ හැලී
මල් කැකුළු - රොන් රේණු
පිබිද ඒවිද ගස නැවත
සරසලා . . . .

වෙන්ව යාම

කඳුළු බිඳු ගලා ගොස් දෙතොල් ඉරි තැලී ගිය
සිනාවනු මිසක වෙන කුමකටද අප දෙනෙත
ගිනි වැදී දැවෙන රත් හිරු මඬල ඇතත් උඩ
අහසෙ ඉඩ බොහෝ ඇත වලාහක දෙවියනට


බිඳුණු බඳුනින් නොමැත පලක් දිය බොනු පිණිස
අප දෑත අපට ඇත හිසට සෙවණක් ලෙසද
අප දෙදෙන හමු වුනොත් ඈත දුර ඇති දිනෙක
සිනාසෙමු අප එක්ව ගෙවුනු ඒ අතීතෙට


කඳු මුදුන් පහත් බිම් පොළෝ මත පිහිටියද 
ගලන ගඟ පිටාරෙන් සියළු දෑ යට නොවෙද
අප දෙදෙන හමු වුනොත් ඈත දුර ඇති දිනෙක
සිනා කැන් උතුරවමු මතක් කොට අතීතය

සිරි පොද වැස්ස

මේ වහින්නේ එදා සිරිපොද වැස්සමයි
මැයි මල් පෙති පලසින් හැඩවුණු
නුඹයි මමයි එක් ව තෙත් වුණු
සොඳුරු සිරි පොද වැස්සමයි


මේ වහින්නේ එදා සිරිපොද වැස්සමයි
එකම කුඩයක සෙවණේ රඳනට
සිහින් සුළඟට තුරුළු කරගත්
පෙමෙහි සිරි පොද වැස්සමයි


මේ වහින්නේ එදා සිරිපොද වැස්සමයි
මැයි ගස් සෙවනේ වීදි කොනේ 
විඩාබර පෙම් සිතෙහි තෙත ලන
සොඳුරු මල් වරුසාවමයි
(2008)

ප්‍රියංගිකා

සන්තාපය දුක හැමදා පණ අදිද්දි ඇඳන් මතම
වැහැරී ගිය මිනිස් සිරුරු හති දමද්දි වට පිටාවෙ
දැති රෝදෙන් නිමැවී ගිය යන්තර ලෙස උන් බලද්දි
නුඹේ සිනා මල් පොකුරකි තුන් බිය සැරිසරන බිමෙහි


ඔසු මේසය තල්ලූ කරන් ඔසු බෙදනා සැඳෑ වෙලේ
මේසය මත හිස තියාන ගිමන නිවන අතරතුරේ
තේ එකකුත් හදා ඇවිත් දොඩමළු වන රෑ ජාමේ
කතා කරන නුඹ දෑසින් කියන රහස් සිතට දැනේ


කල් ගෙවිලා අප සමු දෙන දවස ළඟයි හිත කැළැඹේ
නුඹ දෑසින් කියූ රහස් සැබෑ නොවේ කුරිරු ලොවේ
අප එක්වී දොඩමළු වූ පැසේජයේ කොරිඩෝවේ
ප්‍රියංගිකා නුඹ නැහැ අද ඒ තැන් දැක සිත ලතැවේ
(2008)

පිස්සන් කොටුවේ පිස්සාගෙන්

උදේ හවා උන් දුවනව
ඉහළ පහළ නිමක් නැතිව
තට්ටු ගණන් හීන පුරන්
දුක් විඳිනව ඒ ගානට
මවා ගත්තු පැතුම් පොදිය
ඉටුවන තුරු ඇඟිලි ගනියි
මේ බිත්තිය වෙන් කරාවි
පිස්සො පිරුණු ඒ ලෝකය
(2008)

නිදහස් බයිලා

අනංමනං වෙබ් අඩවිය ලංකාවේ පටන් ගත් මුල්ම සිංහල ෆෝරමයන්ගෙන් එකකි. කවි හා සාහිත්‍ය නිර්මාණ පළ කරන්නට ගත් පළමු ෆෝරමය ලෙස අනංමනං අවිවාදයෙන් සැලකිය හැකිය. මමත්, බූන්දියේ කූඹියාත්, බෝදිනීත්, මම නොහඳුනන ප්‍රියංකර සහ බීට්ල් මෙම අඩවිය තුල උණුසුම් විවාද වල නියළුනහ. මෙය නොරිස්සූ එහි සමහර සාමාජිකයන් සහ සමහර මොඩරේටර්වරු අප නිර්මාණ කප්පාදුවත් කැලෑ පත්තර ගැසීමත් ඇරැඹූහ. සිතේ හටගත් කෝපය පද වැලකට පෙරලුනේ මේ අයුරිනි.
නිදහස ලැබිලා මල්ලි නිදහස ලැබිලා තලූ මරන්න හරිම රසට නිදහස ලැබිලා නියෙඟට දැවෙනා පොළොවට වැහි බිඳු ලෙසිනා ශ්‍රැතියට අනුවා ගයමු නිදහස සමරා
හැම එකටම එකක් ලෙසයි උපත ලැබූයේ තමන්ගේ ම කියන විටදි සතුටින් ඉපිලේ සර්වරය සුද්දගේ මල්ලි අඩවිය අපගේ පටුන සුද්දගේ නංගි ත්රෙඞ් ටික අපගේ
ඇත වැට කඩුළු සමහර වෙබ් වල නපුරු නෑ වැට කඩුළු මේ අඩවියෙහි සුමිතුරු නෑ අපහාසා පත්තර වල මෙන් දකිනා නෑ සිත රිදුමා සුරපුර වේය මිහිපිටා
කවිත් ගීත් සුළු විහිළුත් එකපිට එන්නා පරිගණකෙන් විකුම් පාන උපදෙස් ලැබෙනා රටේ දැයේ ප්‍රශ්න වලට පිළියම් සොයනා අනං මනං වෙබ් අඩවිය මතු මතු දිනෙනා
සුවඳ මල් වගේ පද වැල් එකිනෙක අමුණන සැම දෙන අපි එක්ව ගයමු අප නිදහස ගැන බයිල කියා ප…

මළගම

පිච්ච මලින් සැදි මංගල යහනේ
විස කටු ඇතිරූ සෙයක් දැනේ
හදවත් පාරා ඒ විස කටුවෙන්
ගලන රුහිරු දුටුව ද හිමි සඳුනේ


දෙවැනි ගමන දින වතෙහි අඩුවු රත
දෙනෙතින් පිරිමසිනට සිදු වී
සුර පුර වැඩි මා මාමණ්ඩිය රුව
බිත්තිය තුළ වූ යමක් සොයයි


වරදෙහි නොබැඳෙන සීතාවන් ඇත
සළෙලූන් මිහිපිට නොමැති තුරා
සුදු පැහැයෙන් සැරසුණු මා ලොව
ඉරබටු තරුවත් මිලින වෙලා


එකට එක්ව හිඳ කූඩු තනන්නට
පැතූ පැතුම් සුළෙඟහි විසිරී
කිළිටි ඉතිරිය ද මා නුඹ ලෝකේ
පතිවත කිසිදා රකිනු නැතී
(2008)

රණ විරිදු

පණ රැක ගෙන ඉවරයි තව ටිකකින් පමා වුවොත් මේ ලංකාවේ
මිනිකන කොටියා ලංකා පොළොවෙන් කඩුගානෙමු රැක දෑ ආලේ
සිහල දමිළ මුස්ලිම් වූ දුහුනන් ලෙයින් පෙඟුණු උතුරේ පොළොවේ
අඩව් අල්ලනා ත්‍රස්තවාදියා පරදමු අප අත් බැඳ රාළේ


කිරි කැටි දරුවන් මන්නා පහරින් දෙපළු කලා මේ රුදු කොටියා
දණ බිම ඇන යාදිනි යදිනාවුන් වෙඩි පහරින් සැතපෙවු සැටියා
විසි වසරක සිට නිදහස ඉල්ලන දමිළ සිහල මල් පිබිදෙන්නා
ගිණි දණ්ඬේ මකුළුවන්ට සුබ නැත උතුරේ යුද ගිනි දැල් නැඟුණා


ජාතික ආලය සිත් වල රඳවා ඩොලර් කාක්කන් උල තියලා
වළලන්නේ කවද ද මහ කොටියා සිරි ලක් පොළොවේ හප්පාලා
ගිණි කෙළි මල් වෙඩි සිහි ගන්වාලා මල්ටි බැරල් අහසට විදුනා
රට වෙනුවෙන් දිවි පිදුව ද කම් නැත යුද විරුවන් සටනට වන්නා


ආකෘතිය ඉස්සුවා - පුරන් අප්පු කවි, සුනිල් එදිරිසිංහ
(2008)

ආදරේ

මුවරද පිරුණු මල් අතරෙහි නොදුටිමි මම ආදරේ
සඳ දිය දෙවුණු ගං දෑලක නොදුටිමි මම ආදරේ
කඳු වියනේ හරිත රටා අතරේ නොදුටිමි මම ආදරේ
තනි යහනේ හුදකලාව උණන කඳුල ආදරේ


සැණකෙළියේ මධු බඳුනේ පතුලෙ නොමැත ආදරේ
මහ මැදුරේ මුදු පලසෙහි පිය නොනඟයි ආදරේ
හිමිදිරියේ පහන් තරුව නොදනී ඒ ආදරේ
තනි වූ සිත් තුළින් නැගෙන දුක් ගීයයි ආදරේ
(2008)

මගේ කවිය

කවි නොවේ ඔබට මා ලියන්නේ
කඳුළු බිඳු පන්හිඳෙන් 
එකට එක් කර ලියන
ළසෝ ගී පද වැලයි ඇසෙන්නේ
කටුක වූ දුක් දරා 
විරහයෙන් ඉරි තැලූණු 
සිත පතුළ කළඹවා
පිබිදිලා නැගී එන රාවයයි
සය වසක් දුක් දරා 
වනපොත් ම කරන ලද
මහ පොත් හි පසු පිටෙහි
පද බැන්දු කව් පෙළෙන් හැඩවුණයි
ගී ලෙසින් නොවේ කව් ගැයෙන්නේ
සිත් ඉමෙහි ඇළ වේලි 
පුපුරුවා ගලා යන
සෝකයේ ජල කඳෙහි
ගිගිරුමයි ඔබට ඒ ඇසෙන්නේ
පෙදෙහි රස හව් සොයන
සුහදිනිය මේ අසා
රළු පරළු පද වැලට වෙනු කමා
(2008)

තනිකම

සඳ හිරුත් නොපෙනෙනා - මහ වනේ තනිවෙලා
සිතට නැත පාළුවක් - ඔබ සිතේ ඇති තුරා


වීදි කෙළවරට තෙක් - දනන් පිරී ගිය පුරවරේ
සිතක් ඇත තනි වෙලා - ඔබ එතැන නැති නිසා


කළු ගඟේ ඉවුර හිඳ - අඳුර පැතිරෙන පැයක
නැගෙන අඩ සඳ බලා - පදවැලක් ගොතන්නට


රැහැයි කිරි කිරිය මැද - බස්සකුගේ තනි නදින්
තනුව සදවා ගයමි - නුඹ නමින් ඒ ගීය
(2008)

වැනුම

දේදුන්නේ හැඩය දරන - දෙබැම දෙසම නෙත් හෙලාන
පිහාටුවක සුමුදු සුවය - කෙහෙ රැල්ලක සඟවා ගෙන
ඒ ලස්සන සිතට අරන් - පාට කතන්දර පොතක්ම
ඉතින් ගොතන්නම්


තරු එළියට සඳ එළියට - දිලෙනා ඔය දෑස බලන්
හත් දින්නත් තරු පොකුරට - ගීත ලියන්නම්
ඒ ගී තනු පද බන්දා - තරිඳු දිලෙන පුර පෝයක
නුඹට ගයන්නම්


නුඹ මා තුරුළට වදිනා - හැම වේලෙක ඒ උණුසුම
සිත අද්දර හැම දාටම - රඳවා ගන්නම්
ඒ උණුසුම අප එක් කළ - අදිසි රහස ලෙසින් සිතා
පෙමින් වෙළෙන්නම්
(2008)

ගැමුණු කුමරුනි

රණ භූමි සිසාරා - කඩොල් ඇතු පිට නැගී
හෙළ දෙරණ රකිනු වස් - වෙර දැරූ පෙර දිනේ
ගැමුණු කුමරුනි යළිත් - පැමිණෙන්න මේ දිනේ


රන් මසු පොදි පිටින් - මඩි ගහන දුදන කැළ
ඔබ රුහිරු ගත දුවන - හෙළ මවගෙ දරු පිරිස
බිලි දෙවති උන් රැකෙති - වනසමින් මව් දෙරණ


ඒ දිනේ ඔබ නැසූ - එළාර ද පැමිණ ඇත
ඔබ කල්හි මෙන් නොවේ - දුදන ගති බොහෝමැයි
මව් දෙරණ බෙදන්නට - උන්ට රජ කරන්නට


එදා දින වාගේම - යුද සෙන් ද පෙරට ගෙන
මව් බිමේ වැද සිටින - පරපුටුන් පන්නන්න
ගැමුණු කුමරුනි යළිත් - අප අතර ඉපදෙන්න

අසහනකාරයා දුටු කාලකණ්නි සිහිනය

කිසිවෙක් නැත පොත පතක් බලන්නේ - පසුවෙයි සැණකෙළි සුව විඳිමින්
අලසව සිටි අය සැවොම විභාගෙන් - සමත් උණා ගෞරව සමගින්
ඒ.සී. කරණිත මිනී කාමරේ - පිස එයි ඉමිහිරි මල් සුවඳක්
කෑම පැයෙන් පසු බුරුතු පිටින් විත් - මිනී සයන වට අරක් ගනී
කිරි පිටි සීනි ද පදමට මුසු කර - අවන්හලේ තේ සතයට දෙයි
සාදයකට සැරසුණාවු වැනි නෙක - රස බොජුනෙන් කුස පිරවෙයි
කඩුව පැත්තකට දමාලා - මවු බස වෙත යළි තැන ලැබිලා
ඉතින් ගැටළු නැත සීමාවන් නැත - කළු සුද්දන් ගියෙ රට පැනලා
නෑ කිසි බේදා ඇත සහයෝගා - මිහිපිට සුර පුරයයි මෙබිමා
මල් යායෙන් වැසි වදුළු පුරාවට - කුරුළු ජෝඩු නැත පෙම් කෙළිනා
බමරා තනි වී දුකෙන් තැවෙද්දී - මලක් ඇවිත් සිත් ළඟන් හිඳී
රුවැත්තියක් විත් ලකුණු අඩු වුවත් - මවෙතින් සෙනෙහස අයැද සිටී
අයුක්තියට නෑ කිසිදු ඉඩක් - උද්ඝෝෂණ කෙරෙතී ඒ වෙනුවෙන්
විමුක්තිකාමී අසූ නමයෙ මළ - සොයුරා නැගිටියි මිනී ඇඳෙන්
විච්ඡේදන කුටියේ සැතපීලා සිටි - සඳුන් ගසට සැත තැබූ සැණින්
(1999)

වැස්සට පසු

මඳ සුළඟ හා නටන මල් කැකුළු වන් දිවියෙ
පෙරඹරම කළු කරන් මේ කුළුත් දිව ඇවිත්
වැටුණු වැසි දිය දහර ගං වතුර ලෙස ඇවිත්
සුණු විසුණු කර ගොසින් මල් ගසන් එහි මලූත්


අඩි තබන පොළොව මත පෙරෙන දිය බිඳු විලස
කඳුළු බිඳු දිව ගියා මගෙ කොපුල් මතුපිටින
ඒ කඳුළු වියලිලා මහ පොළොව විලස අද
ඒ වුණත් හදේ තෙත ඇත තවම ඒ ලෙසින


ගං වතුර බැස ගිහින් සරු වෙලා මහ පොළොව
නව ගසක් ඇති වෙලා එහි මලූත් පිබිදිලා
සෙමින් ලංව බැලූ කලට එහි අරුත වැටහිලා
බාඳුරා පඳුරක් ය හදවතම වියැළුණා
(2001)

එපා එන්න

සුදට සුදේ වළාකුළක නුඹ සැඟවී බලා ඉන්න
මහ පොළොවට එන්න එපා නිරුදක කතරකි මේ බිම

කුරුල්ලන්ට නුඹ කියන්න මේ ඉසව්වෙ එපා එන්න
ගිජු ලිහිණින් පිරිලා ඇත කුරුල්ලන්ව ගසා කන්න

සුළං සමග පාවී එන නුඹේ සිතුම් මට ද දැනේ
වැළපිල්ලෙන් සුසුම් වලින් පිරිලා ඇත වට පිටාව 


සමනල් පෙළ ආවෝතින් දේදුන්නේ පාට රැගෙන
සමනළයකු දැක තුටුවෙමි කෘමිනාශක පෙඟුණු බිමෙක
(2008)

ඔබ දුරයි

දුරක ඇතත් අප දෙදෙනා සිතින් තව ළඟයි
තුරුලිය ගොමු දකිනා විට සිත සෙමෙන් සැලෙයි
පෙර දා ලෙස විහඟ ගීත දෙසවන පුරවයි
ඒ ගීයෙහි මිහිර විඳිනු කෙලෙස ඔබ දුරයි


මලින් මලට රොන් කැන්දන බමර ගුමු ඇසේ
සියුම් සරින් සිත නළවා ඔබේ ගී වැයේ
සීත සුළං රැලි සියොළඟ හිරි ගඩු පිපුණේ
උණුසුම මා හට සදනට ඔබ ළඟක නැතේ


පපු තලයට තුරුළු කරන් විඳි ඒ සෙනෙහස 
හීනයක්ව මැවී පෙනේ උයනේ තුරු පෙළ
සංසාරෙන් සංසාරෙට ලබන්ට ඔබෙ අත
පහනක් දල්වමි මිදුලෙහි පහන් පැලෙහි අද
(2008)

සිහින ලොවින් සැබෑ ලොවට

නිල් අහසේ පියාඹලා - නිදහස විඳ සතුටු වන්න
කිරිල්ලියේ ළඟට එන්න - රිදෙනා තටු පිරිමදින්න
සිඳු ගැඹරේ කිමිදීලා - මුතු බෙල්ලකු රැගෙන එන්න
එහි තුල ඇති මුතු ඇටයෙන් - මුතුමාලය පළන්දන්න
හෙන්දිරික්ක මල් කුමරිය - වගේ සුවඳ දසත දෙන්න
හිරු කැන් ලෙස හිමිදිරියේ - දිව ගෙන එමි නුඹ දකින්න
දේදුන්නේ පාට අරන් - නුඹෙ අත්තටු හැඩ කරන්න
සමනළියේ මගේ ලොවට - සිනා කැකුළු අරන් එන්න
වියළි ගිය දිවි උයනේ - සිනා සෙමින් පිපී එන්න
වෙන මල් නැති නිසා ඉතින් - දිවි හිමියෙන් රැක බලන්න
(2008)

නාගරිකයාගේ ප්රථම ‍ප්‍රේමය

හිරු නැග එන අතර තුරේ මාවත් සෙනගින් පිරෙද්දි
අතොරක් නැතිවම දිවෙනා වාහන දුම් රොටු නගද්දි
ඉගිලී යන කපුටු රෑන් අතරින් මං පිය මනිද්දි
දුටුවා ඔබ මාවෙත මල් සුවඳක් රැගෙන එද්දි


මැයි ගස් පේළිය අතරින් වැහි සිරි පොද ඇද වැටිලා
මැයි මල් එක එක හෙමිහිට මුදු පලසක් ලෙස වැටිලා
සීත සුළං හමා ඇවිත් ඔබ කෙස් රොද සෙලවූවා
මගෙ මුල් පෙම සරසන්නට සොබා ලියත් එක් වූවා


මූදු වෙරළෙ සිතිජ ඉමේ හිරු කිරණත් මිය ඇදිලා
ගිනියම් වූ වා තලයත් ගිමන නිවන බව පෙනිලා
මේ හිරු ලෙස මියැදී ගිය මගෙ මුල් පෙම සිහි වීලා
තවමත් සෝ සුසුම් නැගේ කොළොම්පුරය නෙත ගැටිලා
(2001)

අවසන් විභාගය

මහා දුර කතරක් ගෙවා
බස් රියේ තෙරපිලා
හනි හනික ගෙට ඇවිත්
සරමකුත් ඇඳගෙන
වැසිකිළියට ගිය කලට
පිට වූ එකම එක
පඩය
(2003)

සෙනෙහස

හමා එමි හෙමි හෙමින්
හිමවු ගිර වන මතින්
එක් කරන් සුවඳ පොද
තවරන්ට කෙහෙ රැුලෙහි
පිරි මදිමි ලදළු වන්
සැලෙන හදවත ඔබේ
පිස හරිමි දුක් කඳුළු
සිනා රැළි මතුයේ
රෝස මල් සුවඳ දෙන
මතකයන් සිත දරා
ඔබේ සුවඳින් මැවුනු
සිහින ලොව ඉදිවයේ
දේදුන්න හැඩ කරන
සප්ත වර්ණයම ගෙන
හැඩ කරමි ඔබේ ලොව
පාට ගංගාවකින්
වැඩ නොගෙන ගලා යන 
සෙනේ ගඟුලින් බිඳක්
අමුණු තනවා හදේ
ඉතින් හරවා එවමි
(2006)

මැයි ගස

කොල හැලී අතු පෙනෙන
පොතු හැලී දිරා යන
මඳ පවනකට වුවද
කිරි කිරිය පතුරුවන
සඳ පහන් වුණු රැයේ 
වවුල් තඩියන් ලගින
ඉර පිපෙන දහවලේ
කපුටුවන් පොර බදන
ගිරා කොවුලන් සැමට
අමතක ව අතැර ගිය
කුහුඹු ගණ බුත්තියට 
සවි වෙලා සුසුම් ලන
කඳට සවි බල ඇතත්
හදවතම දිරා ගිය
මාවතේ අද්දරෙහි
මියෙන මැයි ගසයි මම

(2006)

රුදුරු බව

වාඩි වෙමි උයන් තෙර - මධු බඳුන අත දරා
දරන්නට නොහැකි තැන - මේ රුදුරු පාළු බව
ඔඩම පුරවා ගනිමි - පෙණ නැගෙන සුරා විත
ඔසවලා එය සඳ වෙත - පුරමි සව්දිය
සෙවණැල්ල ද මගේ - පුරයි සව්දිය මා සමග
මමත් සෙවණැල්ලත් - සඳුත් අප තුන් දෙනෙකි
සඳු නොදනී බොන හැටි - සෙවණැල්ල මා තමයි
ඒ වුනත් අප තිදෙන - වන්නෙමු හොඳ මිතුරන්
දියව යන තුරු සෙවණැල්ල - පළමු අරුණැල්ලේ
සැඟව යන තුරු සඳු - අපර දිග අහස් කුස
නැති කලට කිසිවෙකුත් - මට කියන්නට මේ ලොවේ

ටු ෆූ ගේ කවියක් ඇසුරෙනි
(2006)

හීන

හීන පෙනෙනා විට දි සුව නින්ද අතර තුර
ඇස් පියා හිඳිමි මම හීනයේ සරමින් ම
දෑස හරිනා සැණින පරව යන මල් පොකුර
සම වේය හීනයන් අප සිතේ පිළිසිඳුන


ගොළු මුහුද නිසල වී හඬා වැලැපෙන හැඩයි
ලූණු රසට එන සුළඟ ඇත නැතද මට සැකයි
කැළණි ගං ඉවුරු තෙර වන නිල්ල මායිම යි
සියළු පැහැ සෝදාන යමෙක් ගෙන ගිය හැඩයි


සඳ හිරුත් තරු කැටත් අහස් ගැබ සරසාවි
මල් පිපී කුරුල්ලන් හැම දාම රඟ දේවි
නුඹට බැඳි පෙම මසිත සදා කල් පවතීවි
මගෙ සුරත නුඹ නමට කව් පෙළක් පබඳීවි
(2001)

කළු - සුදු - තළෙළු

ඇඟත් නැත - මොළෙත් නැත
වැඩත් නැන - සුදුත් නැත
උපයනා තුට්ටු දෙක
ගිනි වතුරෙ තම්බලා
විස දුමෙන් දවාලා
සුසුම් හෙලති ඉතින්
මීහරක් කම්කරුවො
ඇඟ වේවි කළ ගෙඩිය
අල ගෙඩිය සේ දිසෙන
හිස තුළ වු මොළ ගෙඩිය
අට පාස් සුදුම සුදු
කිරි කොක්කු වැඩක් නැති
සල්ලි මිටි කා දමන
මී හරක් ධනපතියො
දවස ගානේ වැරින්
වෙහෙසිලා උපයනා
සොච්චමෙන් කරවනා
දහසකුත් මන්දීර
මොළ ගෙඩිය ලොකු නිසා
තැවෙති උන් හැම දාම
තළ එලලූ පැහැ දරන
මැද පෙළෙහි සිහිනයන්
කළු රකින ජන බලය
සුදු රකින ධන බලය
තළෙළු පැහැ වුන් රකින
ආයුධය මොළ බලය
(2006)

නුඹ

තරු ලියන් පිරිවරා - සිත නමැති නුබ ගැබේ
පතුරනා මුදු එළිය - සඳවතිය නුඹ මගේ


තණ පත් වියන මත - පිණි දිලෙන පෙර යමෙක
පිපී සැඟවුණු රුවැති - කෞමදිය නුඹ මගේ


කෝල මස් කැල අතර - පිහිනනා සිඳු ගැඹර
පරයන සියළු අඟනුන - කින්නරිය නුඹ මගේ


හදවතේ මල’සුනේ - පරව යන මල් අතර
පර නොවී සුවඳ දෙන - සල් මලයි නුඹ මගේ
(2006)

නිමක් නැති කව

හිනැහියන් හීන තුළ - හැබෑවට නැති නිසා
තුරුලූ වී උණුසුමට - ඉස්සර දාක වාගේ ම
හිඳින්නට උකුළ මත - පිරිමදිද්දී හිස
සිහි කරගන් එදින - හිරු දැවුණු එ් උදය
පවුකාර බල්ලන්ගෙ (කොටියන්ගෙ)
ගිනිබටෙන් පනින ගිනි දැල්ල
ගිනි ජාලා ඇවිලිලා - අරගෙන ගියා උන්
එන්නේ කවදාද - දොර කඩුල්ලෙන්
මරා දැමූ පිය සෙනෙහස 
යන්නේ කවදාද නුඹ - මව් තුරුළට යළිත්
වන සපුන් රජ කරන - ගෙන්දගම් පොළොව මත
එඩි අරන් සිට ගනින්
මතක තියා ගන් සැමදා - හිරු දැවුණු ඒ උදය
සමාව නොදෙන් කිසිදා - ඒ අමන තිරිසනුන්ට


නිමිත්ත: මහ බැංකු බෝම්බයෙන් අනාථ වූ කුඩා දැරියක් වසර 11 කට පසුව ඒ ගැන අසයි.

නොපෙනුමේ වෙනස

සුමනසිරි - මා දුටිමි නුඹ
නඩරාජා - මා දුටිමි නුඹ
හද තුළම අප අපගේ
ඇසළ කලබල මැවූ
ගම් නියම් කැති ගැසූ
යක්ෂයින් කොයි ගියෙද?
සබඳ අපි නොදනිම්හ
ඌ තුමූ කිසි දාක 
අප හදේ නොසිටියහ
වෙඩි ලන්නෙ නොමැත මා
මිය යන්නෙ නුඹ නිසා
යක්ෂයා වැජඹෙයි
වන්නි කැලයට ඇදී
කොන්ක්‍රීට් වනයෙන් වැසී
(2006)

නික්ම යාම

නවාතැනේ කල ගෙවිලා ඉවරයි
පිටව යන්න කාලය ඇවිදින්
ජීවිතයේ තව ඉමක් නිමා කර
සමුගෙන් යන්න ලඟයි


මසුරන් පොදි බැඳි 
නිසා ද මේ විට
කිත් යසසත් ලූහුබැඳ එන්නේ
විකුට ආත්මය වෙන්දේසියෙදී
මාගෙන් සදහට සමු ගත්තේ


අගුපිල් යහනේ සුවෙන් නිදාගෙන
ඉඳුල් දංකුඩය රස අහරක් කර
හිතවත් කම වලිගයේ කොණට ගෙන
මා දැක ගන්නද මේ ආවේ


මිනිස් මහ වනේ අතරමංව ගොස්
මග වැරදී යළි පලා යමි
සසල සිතින් මා සමුගෙන යන විට
කළ ගුණ නිසාද මේ ආවේ
හිතවත් කම වලිගයේ කොණට ගෙන
මා දැක ගන්නද මේ ආවේ
(2006)

X නම් හැඟීම (2 වන කොටස)

එය ඔබට අඬගසයි - යන්න පසුපස එම මගෙහි
ගොහොරු බිම් - කඳු ශිඛර පිරී ඇත ඒ මගෙහි
තැනිතලා දිය කඳුරු - මල් උයන් තරමටම
පියපතින් එය වසයි - යටත් වනු එය හට
මුදු උණුසුම තුළම - කැපෙන කග පත් ඇතත්
එය පැමිණ අඬ ගසයි - යනු මැනවි සවන් අදහා
මහ සුළං සේ ඇවිත් - බිඳලුවත් පැතුම් පොදි
ඔටුණු පළඳවන අත - කුරුසියෙත් ඇණ ගසයි
අහස් තල වෙත ඇදී - පිරි මදිත ඔබ ලදලූ ආදරෙන්
මුල් තුලටම වැදී - සොලවයි මුළු ගසම මහ වැරින්
එය ඇවිත් ඔබ වෙතට - එක්කරයි එය වෙතට
තලා මැඬ හොඳ හැටි - නොමැතිය වෙන අටියක්
එයම එය සපුරනු හැර
(2006)

වෛද්‍ය පීඨ ගීතය හෙවත් කඬේ යාම

උදේ හයට නැගිට ගන්න - බෝඩිම වෙත පිය මනින්න
නුඹෙ පොත් ගොඩ අතේ අරන් - නුඹ පස්සෙන් පිය මනින්න
ඒ යුගයට නැවත යන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න


දැනුම් සයුරෙ නුඹ ගිලෙද්දි - කැන්ටිම වෙත ඉගිල්ලෙන්න
ටී දෙකකුත් අරන් ඇවිත් - එක මේසෙන් ඈඳි ගන්න
ඒ යුගයට නැවත යන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න


දේශන වල වාඩි වෙලා - නිදි කිරද්දි ගජරාමෙට
නියපොත්තෙන් කොනිත්තලා - මිතුරො එක්ක හිනාවෙන්න
ඒ යුගයට නැවත යන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න


රෑ දහයේ කණිසම දෙස - ඇඟිලි ගැණල බලා ඉන්න
කාසි ගිලින යකඩ කටට - පහේ කාසි ගිල්ලවන්න
ඒ යුගයට නැවත යන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න


අමාරුවෙන් පෝලමෙ ඉඳ - ගත්ත නමුත් දුර කථනය
සුව නින්දක සැතපෙයි නුඹ - බයයි මෙමට කූද්දන්න
මටත් හිතුණ හැරිල එන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න


අමාරුවෙන් ගලප ගත්තු - නිසඳැස් කවියක් යැව්වම
බැචියන්ටත් එය පෙන්නල - ගොන් වැඩ ලෙස හඳුන්වන්න
මටත් ඇත්තෙ හැරිල එන්න - නුඹෙ ආදරෙ මෙමට දෙන්න
(2001)

නොහඳුනන ආදරය

ඇසළ මල් මතින් එන - මුහුණ පිස ගෙන හමන
අවුල් කරන ඔය කෙහෙ රැල්ල - මඳනල දැනුනා ද නුඹට
සුවඳ තියෙද මඳ නලෙහි - මසුරන් පිස හමන ?


වක්කඩ ලඟ ගලන් යන - දිය පාරෙ යස රුවට
දඟ කරන මාලූ පැටවු - දැනුනා ද කෙටුවා පුංචි මුවඬගින් 
මාලූ පැටවු සෙව්වා ද - අපේ කුල ගොත් ගැන ?


සඳ එළිය ගලා යන - හෙන්දිරික්කා මල් යායෙන්
ආවාද නැහැ පුඩු තුළට - වෑහෙන මනරම් සුවඳ
හෙන්දිරික්කා මල් දන්නව ද - අපේ උගත් කම් ගැන ?


කල් බලා පෙරුම් පුරා - හදවතට සිහිල දෙන
පිදූ ඒ ආදරය - දැනුනාද නුඹට එය
වෙන දේවල් දන්නවා ද - පෙමින් පිරි අපේ හදවත් ?
(2002)