ජීවිතයේ සැඩ පහරේ පාවෙන ඔරු දෙකක් වෙලා
හබල නැතිව නිසි මාවත යා ගනු නොහැකිව තැවෙනා
ඔබ මා හමු වූ ඒ හිරු ඉපදෙන හිමිදිරියේ
හැමූ ඇල් පවන් තවමත් එලෙස හමනවා
ජීවිතයේ මද්දහනේ වියලි කතර අතරමංව
හසරක් නොම දැන සරනා විටදි දොම්නසින් තැවෙමින
ඔබ මා එක් වී වෙහෙසුන හිරු දැවෙනා සැඩ දහවල
අවුරැල්ලේ ඒ උණුසුම තවම දැනෙනවා
පාට පාට වලාකුළින් දවස ගෙවෙන හැන්දෑවේ
තෙරක් නොමැති ක්ෂිතිජය වෙත පියඹන විහඟක වීලා
ඔබ මට සමු දී සැඟැවුනු හිරු මියෙනා ඒ සැඳෑවෙ
මතක පොතේ සිතුවම් වල සුවඳ දැනෙනවා
(2002)
No comments:
Post a Comment