Showing posts with label micro poems. Show all posts
Showing posts with label micro poems. Show all posts

Friday, December 18, 2009

Monday, May 11, 2009

බිරීම

හඳට බුරන බල්ලෝ
හොරුන්ටත් බුරනවා

කඩුව සහ පෑන

“මම කපන්නෙ බොටුව”
කෑ ගායි කඩුවක්
“මම කපන්නෙ ආත්මය”
සෙමෙන් කීය
පෑනක් . . .

අයිතිය

බොහො එළිය හිරු සඳුට
වගෙම අහස අයිතියි
පුංචි තරු කැට වලට

ගංවතුර

මහ වැස්ස වැස්සාම
උතුරලා ගලා යන
කාටවත් වැඩක් නැති
ලොකුම ලොකු
වතුර කඳ

වෙනස

පොල් කොළේ
තල් කොළේ
ඉරටු හැඳිනිය හැකිය
තල් අළුත්
පොල් අළුත්
කෙලෙස හැඳිනිය හැකි ද?

Monday, March 30, 2009

පතිවත (1)

මල නොතලා රොන් 
ගනී මෝඩ බමරා

මානව හිමිකම්

කැපූ බොටුවෙන් පෙරෙන
ලේ තැවරු කඩුවක්
කෑගෑයේය
“අනේ, මං කඩතොලු වෙලා”

රාජ්‍ය සේවය

පිට කැසුම
දිය යට ගින්දර
දිය රෙද්දෙන් 
බෙලි කැපුම
බ්ලේඩ් . . . කිණිසි . . .

පතිවත (2)

පිපුණු මල් කැමති
තලා රොන් ගන්නවට ද?
නොතලා රොන් ගන්නවටද?

උකුණන්

ඒයි බලාපන් . . .
මම ඉන්නෙ කොච්චර උඩ ද?
මගේ ඔළුවේ උකුණෙක්
කීය මා ප්‍රේමිය හිස වු
උකුණකුට .

තැලීම

තලන තරමට
ගඳ පැතිරෙයි
කිඩාරම් මලෙත්

සංවාද

කථා . . කථා . .
තවත් කථා . . . .
නැවතත් කථා . . .
විසිර ගියහ සභා තුමූ
සතුටින . . .

අවවාද

එළවපන් නරියා
ඔවදන් දෙන්න පළමුවෙන්
පඳුරු ගානේ යන
කිකිළියට . . .

පතිවත

මිහි මතෙන් වඳව ගිය
සැම දාම සොයා යන
යහන මත සිඳී යන
අරුම පුදුම විජ්ජාව

බලාපොරොත්තුව

සැම දේම නැතිවෙද්දි
සැම වේලෙ ඇති වෙලා
සැම දාම පවතිනා
දේකි සදා නොමියෙනා

මෝඩයා

එකට එකක් 
සේල් දෙන තැනකින්
ගත්තා මං
මෝඩයෙක්

Tuesday, March 24, 2009

බල්ලෝ

බුරති සඳ ඇති දාටත්
බුරති සඳ නැති දාටත්
(2008)

යදම්

දුබලයි
දුබලම පුරුකේ තරමට
සවිමත්
ප්‍රබලම පුරුකේ තරමට
(2008)

ආසාව

සඳට මම ආසයි
හිරුට වඩා
කළුවර රෑට පායලා 
එළිය දෙන නිසා
(2008)

රාජාලිය

 රාජාලිය විදිලියක් මෙන් පියඹා ආවාය. ඇය කෙලින්ම මුවා වූයේ ගල් මිනිසාගේ දැවන්ත ශරීරයටයි. රාජාලිය පසුපසින් වේගයෙන් ඇදී ආ කැට මුගුරක් ගල් මිනිසා...